Stories

Oilsjt Carnaval

Oilsjt Carnaval, 2013

Aalst. Het is zondag. Kwart voor drie.
De eretribune maakt zich op voor het grootste evenement van ’t jaar.
Oilsjt Carnaval.
De politie arbitreert aan de zijlijn.
De Gilles openen de urenlange stoet…
…geflankeerd door de in zijn partijkleuren getooide burgemeester.
Exit burgervader, want het is Zijne Majesteit Prins Carnaval, die de komende drie dagen de scepter zwaait.
Prins Carnaval, interim heerser van het Aalsters heelal.
Vertrokken zijn we voor brood en spelen, voor het feest van de voil janetten met de schoein en groeier tetten, de velle frakken en de kinjerkoesjen.
3 dagen lang gemaskerd plezier.
En als uiteindelijk het laatste masker valt, de borsten hangtieten geworden zijn, wankelt eenieder nog een laatste keer naar de markt en ’t stadhuis.
Het is er een bonte mengeling van mens en verval, een boeiend schouwspel van vergane glorie, een surrealistisch decor vol peis en vree.
Deuren, kussens, zetels, karren en koesjen volgen in het zog en het zure sop van de strompelende feestvierders,
die krampachtig de hardnekkige vermoeidheid uit lijf en leden willen bannen.
Koortsachtig en koortsig.
Weir doeng voesj, schalt in de verte een schorre stem. Ontegensprekelijk breekt het moment aan dat ook die megafoon zwijgt,
als ’t stad met de grote middelen uitrukt. Het besef van eindigheid groeit.
Maanden werden wilde plannen gesmeed, in de wildste dromen verwezenlijkt, even toch.
Het delirium is nabij.
Het eenzame thuisfront wenkt in de ijskoude ochtend. Realiteit wordt opnieuw een feit.
Het is toch weer gralek goe geweest.