Stories

Gent, 1 mei

1 mei 2013, het Feest van de Arbeid

De socialisten weten dat mei de schoonste maand van ’t jaar is. Om er bij aanvang al eens serieus in te vliegen met een dik feest.
Zo’n feest dat door de tand des tijds evolueerde van bonte folklore met pensenkermissen en lokale wielerkoersen,
naar een meer hedendaagse variant met optredens en fuiven.
In het eertijds rode bastion Gent hoeft men hier uiteraard geen tekening bij te maken.
Waar anders kan men het werkvolk beter verblijden met een prachtconcert van Daan dan in het voormalig socialistisch Volkshuis Vooruit?
Heerlijk opium voor het volk.

We weerstaan deze verleiding en zakken af naar de Meibloemstraat, waar de tijd van weleer nog de tijd van vandaag is.
Met een toespraak van de rode burgemeester, een eetfestijn en een discobar.
Brood en spelen verenigd in een prachtig tweeluik.
De avond kent een voorspelbaar verloop. Burgervader Termont spreekt het hongerige volk toe met licht opzwepend 1 mei jargon.
Waarna hij tussen de werklui mee aanschuift voor een serieuze portie Dagelijkse Kost waar Jeroen best jaloers op zou zijn.

Daarna volgt: de tombola met de lotjes-altijd-prijs. Gegarandeerd prijs dus met dit onaangename fenomeen,
waarbij compleet nutteloze objecten onder psychologische druk naar een andere eigenaar worden versast.
Kunst is om pijlsnel WC-waarts te verdwijnen na de kip archiduc met frieten à volonté,
voor je in snelheid wordt gepakt door een stel doortastende rondgangers met hun bakje klinkende munt.

Na de tombola spoelen we de kater door met het alcoholaanbod van de avond.
De rode leider ziet dat het goed is en versast naar de Vooruit voor dat andere feest met Daan.
De discobar van de Meibloemstraat is ondertussen ontketend en speelt Mooie Manuela van Eddy Wally.
De prelude is voorbij, tijd voor het echte werk van de avond, Het Feest van de Arbeid.